Abnormaal hartritme oorzaak

Ook wel genoemd: 
Arhythmia

Wat zijn de oorzaken van Arhythmia?

Er zijn diverse oorzaken aan te geven. Een aantal daarvan op een rijtje:
Oorzaken die verband houden met het hart:

  • Ischemische hartziektes, die kunnen leiden tot angina and hartaanvallen. Deze ziektes verminderen de bloedtoevoer naar diverse delen van het hart, waardoor met name het systeem dat bloed door het lichaam pompt verstoord wordt. Een ischemische ziekte kan onder meer ontstaan als een hartspier is beschadigd (bijvoorbeeld als gevolg van een hartaanval). Daardoor worden de elektrische stroompjes door het hart meer of minder geblokkeerd.
  • Een ziekte aan de hartkleppen kan ervoor zorgen dat de hartspier sterk vergroot. Dit veroorzaakt dan weer een abnormaal hoge elektrische activiteit in het hart. Atriale Fibrillatie is dan een bekend verschijnsel.
  • Hoge bloeddruk kan extra druk leggen op het hart en Arhythmia veroorzaken.
  • Op hogere leeftijd zullen de zenuwen die de elektrische stroompjes door het hart leiden minder goed gaan werken. Dit een van de oorzaken van een complete hartblock.
  • Myocardiopathie (slecht functioneren van de hartspier) kan soms oorzaak zijn van Arhythmia.
  • Sommige soorten Arhythmia worden veroorzaakt door al bij de geboorte aanwezige afwijkingen in de elektrische banen in het lichaam. Bij sommige mensen ontwikkelt zich bijvoorbeeld een extra elektrische baan tussen boezems en hartkamers. Dit zorgt dan voor een bepaalde vorm van SVT. De kenmerkende verschijnselen treden echter pas op latere leeftijd op.
  • Bepaalde aangeboren hartafwijkingen worden in verband gebracht met Arhythmia.
  • Infectie in het hart en andere zeldzaam voorkomende hartziektes kunnen ook oorzaak zijn van Arhythmia.

Oorzaken die GEEN verband houden met het hart
Bepaalde medicijnen of een grote hoeveelheid schildklierhormonen kan soms aanleiding geven tot Arhythmia.

Soms is de oorzaak niet bekend
Er zijn gevallen bekend, dat Atriale Fibrillatie of SVT ‘vanuit het niets’ ontstaan is bij een gewoon gezond hart. Een deel van de zenuwbaan die de elektrische stroompjes geleidt, raakt dan verstoord en zal de signalen versneld doorgeven.

Wat zijn de verschijnselen van Arhythmia?
De verschijnselen zijn niet bij iedereen hetzelfde. Ze verschillen met de ernst van de situatie. Bij een gemiddelde Arhythmia., die maar zo af en toe optreedt, ontwikkelen de verschijnselen zich plotseling en zijn ze ook even zo snel weer verdwenen. Verschijnselen waar het om gaat zijn:

  • Palpitatie (je voelt je hartslag op een manier die je niet kent).
  • Een ongewoon snelle, langzame of onregelmatige pols.
  • Duizeligheid en/of ‘flauw vallen’.
  • Kortademigheid.
  • Soms pijn op de borst.

Sommige Arhythmia zijn ernstiger dan andere. Een heel snelle of heel langzame hartslag kan ervoor zorgen dat er te weinig bloed door het hart stroomt. In sommige gevallen kan dat leiden tot een hartfalen of je ‘zakt ineen’.

Moet ik me laten onderzoeken?
Een dokter kan meestal al door het voelen van je pols of door een algemeen onderzoek constateren dat je Arhythmia hebt. Soms hebben mensen tijdelijke klachten, waarvan het niet helemaal duidelijk is of ze nu wel of niet door Arhythmia komen. Vooral bij palpitatie komt dit nog al eens voor. Mensen hebben dan een ‘ongewone’ hartslag, of zijn zich juist heel bewust van hun ‘gewone’ hartslag. Anderen hebben soms een aanval van duizeligheid of vallen flauw, wat zou kunnen komen door Arhythmia. Onderzoek is nodig om uit te vinden óf je Arhythmia hebt en om uit te vinden welke soort.

Elektrocardiogram (ECG)
Een ECG is pijnloos en ongevaarlijk. Je krijgt kleine, metalen elektroden op je armen, benen en borst geplakt. Via draden zijn de elektroden verbonden met het ECG-apparaat. Dat apparaat kan de elektrische stroompjes die door je hart worden afgegeven opvangen en ze weergeven op papier of in een computer. Met een ECG kan al tijdens de test een Arhythmia worden geconstateerd. Omdat verschillende Arhythmia ook verschillende ECG-patronen laten zien, kan met een ECG ook de soort Arhythmia worden bepaald.

Ambulante ECG
Heb je een Arhythmia die slechts af en toe voorkomt, dan kan deze misschien door een ‘gewoon’ ECG niet worden gezien. Mogelijk krijg je dan het advies voor een Ambulante ECG. Zo’n ECG meet de elektrische activiteit van je hart, terwijl je in beweging bent (wandelen bijvoorbeeld), of als je aan het werk bent.
Draden vanaf elektroden op je borst worden verbonden met een klein, lichtgewicht apparaatje. Dat apparaatje zit aan een riem die je om je middel draagt. Het apparaat slaat gedurende 24 tot 48 uur de gegevens op die het opvangt van je hart.
Je wordt hierbij gevraagd om bij te houden wanneer verschijnselen van Arhythmia zich voordoen. Op het eind worden de gegevens uit het apparaat bekeken. Daarbij wordt extra aandacht besteed aan de momenten waarop uit jouw notities zou blijken dat je verschijnselen hebt die duiden op Arhythmia.

Inspannings ECG
Soms wordt met een ECG de hartactiviteit gemeten terwijl je je extra inspant. Bijvoorbeeld op een loopband of op een fiets-hometrainer. Met de inspanningen wordt geprobeerd om de verschijnselen op te roepen die passen bij een Arhythmia en zo een bepaalde oorzaak vast te stellen.
In bijzonder moeilijke gevallen worden nog andere, speciale onderzoeken verricht.

Hoe wordt Arhythmia behandeld?
Elke soort Arhythmia kent een eigen, speciale manier van behandelen. Verder zal ook het behandelen van de achterliggende oorzaak van een Arhythmia (zoals angina of hoge bloeddruk) een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan het oplossen van de problemen. De volgende soorten behandelingen kunnen worden toegepast:

Medicijnen
Er zijn diverse medicijnen die van invloed kunnen zijn op de elektrische stroompjes door het hart. Ze worden meestal voorgeschreven bij gemiddelde Arhythmia of om de hartslag onder controle te houden bij Atriale Fibrillatie.

Katheterisatie
Een mogelijke behandelmethode bij sommige vormen van SVT, Ventriculaire Tachycardia en Atriale Fibrillatie. Hierbij wordt via een groot bloedvat in een been een katheter (een lang, dun slangetje) ingebracht en naar de hartkamers geleid. Het wordt op z’n plaats gebracht door middel van speciale Röntgentechnieken. Met het topje van het slangetje kunnen, in het hart, weefsels of andere ‘veroorzakers’ van abnormale elektrische stroompjes worden vernietigd. Deze behandeling heeft slechts in bepaalde gevallen succes, als heel nauwkeurig bekend is waar de veroorzaker zich bevindt.

Cardioversie
Bij sommige gevallen van tachycardia (abnormaal versnelde hartwerking) kan dit een mogelijke behandelmethode zijn. Bijvoorbeeld bij Atriale Fibrillatie die zich nog maar net heeft ontwikkeld en in een aantal gevallen van Ventriculaite Tachucardia.
Bij een cardioversie krijg je, onder narcose (= algehele verdoving) een elektrische schok door het hart. Daardoor kan de normale hartslag weer worden hersteld.

Pacemaker
Veelal toegepast bij totale hartblock of in andere bijzondere situaties. Een pacemaker is een klein apparaatje dat onder de huid in het lichaam wordt gezet. Meestal bovenaan in de borst. Vanuit de pacemaker worden, door de aders draadjes in de hartkamers gebracht. De pacemaker kan ervoor zorgen dat het hart weer een gewone hartslag gaat geven.

Inwendige Cardioverter Defibrillator (ICD)
Deze worden soms gebruikt in heel ingewikkelde gevallen. Het zijn kleine apparaatjes, vergelijkbaar met de pacemaker, die eveneens in de borst, onder de huid worden ingebracht. Draden worden door een ader in het hart geleid. Het apparaatje houdt de hartslag in de gaten. Als het een afwijkende hartslag ontdekt, kan het een klein elektrisch schokje aan het hart geven, om die afwijkende hartslag te corrigeren.