Abnormaal hartritme verschillende soorten

Ook wel genoemd: 
Arhythmia

Verschillende ‘soorten’ hartslag

Sinus tachycardia
Je hartslag is hierbij sneller dan normaal (meer dan 100 slagen per minuut). Meestal is dit het geval als je sport. Het kan echter ook optreden als je bloedarmoede hebt, koorts (met hogere temperatuur) of een overactieve schildklier. Ook kan je hartslag omhoog gaan als je bang bent. Er komt dan adrenaline in de bloedbaan, waardoor je hart sneller gaat slaan.

Sinus bradycardia
Je hartslag is langzamer dan normaal (minder dan 60 slagen per minuut). De meeste, gezonde mensen hebben een hartslag van 50 tot 60 slagen per minuut – soms langzamer. Het kan optreden bij een minder actieve schildklier.

Ectopische hartslag
Soms doet zich een hartslag voor die ‘uit het ritme’ is. Dat gebeurt vaak en het kan over het algemeen geen kwaad. Bij de meeste mensen met een normale hartslag komt het minstens 1x per dag voor. Vaak merk je het niet eens. Heel soms voel je je hart nét iets extra bonzen als je op bed ligt. Mensen die veel cafeïne gebruiken of overmatig alcohol drinken hebben vaker te maken met een ectopische hartslag. Ook komt het voor bij mensen met bepaalde hartziektes.

Wat zijn Arhythmia?
Arhythmia is een afwijkende hartslag of een afwijkend hartritme. Er bestaan diverse soorten, maar allemaal zijn ze terug te voeren tot problemen met het ‘elektrische systeem’ in het hart, dat zorgt voor de bloeddoorvoer.
Sommige Arhythmia zijn ernstiger dan andere. Ze kunnen slechts zo af en toe optreden, maar ook , ondanks behandeling, blijvend aanwezig zijn.
De voornaamste soorten Arhythmia zijn:

Supraventriculaire tachycardia (SVT)
Bij deze Arhythmia wordt de hartslag niet onder controle gehouden door de SA knoop (normaal gesproken de ‘timer’ van het hart). De functie van de timer wordt overgenomen door een ander deel van het hart, waardoor er veel meer elektrische stroompjes worden afgegeven.
De oorzaak ligt vaak in een SVT, ergens boven (supra) de hartkamers. Als de elektrische stroompjes echter eenmaal in de hartkamers terechtkomen, gaat het hart sneller slaan dan normaal (meestal tussen 140 en 240 keer per minuut). De hartslag is daarbij wel regelmatig.
SVT kan soms maar een paar minuten duren. Een paar uur (of langer) is echter ook mogelijk. Ook de tijd die tussen twee momenten van SVT zit is vaak heel verschillend. In sommige gevallen treden korte perioden van SVT meerdere keren per dag op. Aan de andere kant kan het ook maar 1x in de 2 jaar voorkomen. Meestal ligt het hier ergens tussenin.
(Lees ook het artikel: ‘Supraventriculaire Tachycardia (SVT) – voor meer informatie).

Atriale Fibrillatie
Bij Atriale Fibrillatie (AF) worden op onregelmatige wijze een heleboel elektrische stroompjes lukraak vanuit alle delen van de boezem naar de hartspieren gestuurd. Daardoor ‘fibrilleert’ de hartboezem: hij trekt onvoldoende (maar wel heel vaak, tot wel 400 keer per minuut) samen. Slechts een paar van de elektrische stroompjes vinden hierbij – bij toeval – hun weg naar de hartkamers. Daardoor zullen de hartkamers tussen de 160 en 180 keer per minuut samentrekken op een onregelmatige manier en met heel verschillende kracht.
Als AF zich eenmaal heeft ontwikkeld, zul je er bijna nooit meer van afkomen. In sommige gevallen zal het met perioden wel minder zijn (Paroxismale AF).
AF komt veelal voor bij oudere mensen, maar ook sommige jongeren kunnen er last van hebben.

Ventriculaire tachycardia
Een weinig voorkomende Arhythmia. Hierbij kloppen de hartkamers sneller dan normaal (tussen de 120 en 200 keer per minuut). De hartslag in de boezems is echter normaal. Er treedt dus ergens in de hartkamers een oorzaak op, die ervoor zorgt dat de elektrische stroompjes vanuit de hartkamers die vanuit de boezems gaan overheersen.

Ventriculaire Fibrillatie
Bij Ventriculaire Fibrillatie (VF) worden op onregelmatige wijze een heleboel elektrische stroompjes lukraak vanuit alle delen van de hartkamer naar de hartspieren gestuurd. Daardoor ‘fibrilleert’ de hartkamer: hij trekt maar voor een deel samen en kan niet voldoende bloed uit het hart pompen. Dit is levensbedreigend en vaak aanleiding tot een hartaanval. Deze kan fataal zijn, als er niet binnen een paar minuten wordt ingegrepen.
VF ontstaat door een verzameling van diverse hartproblemen en treedt vaak op na een eerdere ernstige hartaanval (myocardial Infarct).

Hartblock
Dit is het wegblijven of het te laat optreden van een kamersamentrekking, doordat geen goed ‘elektrisch signaal’ wordt doorgegeven van de boezem naar de hartkamer. De sinusknoop (SA knoop) in de rechterboezem zorgt voor een ‘gewoon signaal’, maar het signaal dat ervoor moet zorgen dat de hartkamer samentrekt is afhankelijk van het aantal elektrische stroompjes dat door de hartkamer gaat.

  • Eerstegraads hartblock betekent dat er een kleine hapering is in het stroompje dat van de boezem naar de hartkamer gaat. Elke ‘signaal’ komt echter wel aan en de hartslag is dan ook normaal.
  • Tweedegraads hartblock betekent dat niet alle ‘signalen’ van het elektrisch stroompje vanuit de boezem bij de hartkamer komen. De wijze waarop de hartkamers samentrekken is dan langzamer.
  • Derdegraad hartblock – of volledige hartblock – betekent dat er helemaal geen signaal wordt doorgegeven. De hartkamers trekken dan samen in hun eigen, ingebouwde tempo van ongeveer 20 tot 40 keer per minuut. In die gevallen heb je dus een heel langzame pols.

Sinusaritmie
Dit ‘zieke sinus syndroom’ treedt op, als de SA-knoop (of sinusknoop) – de natuurlijke pacemaker van het hart – beschadigd is. Het hart gaat dan langzamer kloppen of slaat af en toe een paar slagen over. In andere gevallen worden perioden van langzaam kloppen afgewisseld met een tijd heel snel kloppen.

Behalve de genoemde soorten, zijn er nog andere, zeldzame typen Arhythmia. Die laten we hier echter buiten beschouwing.