ADHD

Ook wel genoemd: 
Attention Deficit Hyperactivity Disorder

Wat is ADHD?

Onder de term Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) vallen ook verwante aandoeningen als attention deficit disorder (ADD) en hyperkinetisch syndroom. Het is een veel voorkomende aandoening die met name het gedrag van kinderen betreft. Het kan ook leiden tot problemen met de intellectuele, sociale en psychologische ontwikkeling van het kind.

Wat is de oorzaak van ADHD?

De oorzaak van ADHD is niet bekend. Men vermoedt dat er kleine veranderingen optreden in delen van de hersenen die verantwoordelijk zijn voor impulsen en concentratie. Hoewel de hoofdoorzaak van ADHD niet bekend is, is er wel een aantal factoren die waarschijnlijk de kans op ADHD verhogen, waaronder:

  • Genetische factoren. Ieder kind krijgt genen van beide ouders. Onze genen bepalen hoe ons lichaam functioneert, hoe we eruitzien en soms welke ziekte of aandoening we zullen krijgen. Sommige onderzoeken hebben aangetoond dat bepaalde genen verbonden zijn met ADHD. Het kan dus zijn dat een kind eerder ADHD krijgt als iemand anders in zijn familie – moeder, vader, broer, zus – het ook heeft.
  • Prenatale problemen. Als de moeder tijdens de zwangerschap alcohol drinkt, rookt of heroïne gebruikt, kan dat het risico op ADHD voor het kind verhogen. 
  • Problemen bij de geboorte. Problemen tijdens de geboorte, bijvoorbeeld een zware bevalling waarbij het kind te weinig zuurstof krijg. Kinderen met een laag gewicht bij hun geboorte lopen ook meer kans ADHD te krijgen. 
  • Ernstige verwaarlozing. Als een kind in de eerste levensfase ernstig verwaarloosd wordt, is de kans op ADHD groter.

Factoren die met de opvoeding te maken hebben, zoals slecht ouderschap, veel tv of video’s kijken, stress in de familie, zijn geen oorzaak van ADHD. Ze kunnen wel een verergerende invloed hebben op het gedrag van een kind met ADHD.

Hoe gewoon is ADHD?

De schattingen zijn dat ADHD bij 1 op de 20 kinderen in Nederland voor komt. Sommige onderzoeken suggereren zelfs dat nog meer kinderen deze aandoening hebben. Het komt drie tot vier maal vaker voor onder jongens dan onder meisjes.

Wat is de prognose (toekomstverwachting)?

70-80% van de kinderen met ADHD zullen de symptomen blijven vertonen tot in hun tienerjaren, terwijl ongeveer 40-50% ook nog (enkele) symptomen zullen blijven vertonen als ze volwassen zijn. Naarmate ze ouder worden, kunnen de symptomen veranderen. Een kind dat bijvoorbeeld altijd rusteloos was, kan als volwassene een grote innerlijke spanning ervaren. Ook is het waarschijnlijk dat de symptomen na verloop van tijd minder ernstig worden en minder storend zijn.
Kinderen met ADHD hebben als volwassene meer dan gemiddeld problemen zoals werkloosheid, relatieproblemen, alcohol- en drugsgebruik en misdaad. De behandeling van ADHD op jonge leeftijd heeftonder andere tot doel de effecten van de aandoening op de lange termijn te reduceren.