Chronische lymfatische leukemie symptomen

Ook wel genoemd: 
CLL

Klachten bij chronische lymfatische leukemie

In de meeste gevallen doen er zich in het begin geen verschijnselen voor. Vaak wordt CLL het eerst ontdekt bij bloedonderzoek dat gedaan wordt om een heel andere reden (toevalsbevinding). Ongeveer 50% van de mensen bij wie CLL wordt geconstateerd, hebben op dat moment geen klachten die op CLL zouden kunnen wijzen. Het gevaar hiervan is dat een groot aantal afwijkende lymfatische cellen in de bloedsomloop terecht kan komen, zonder dat dit (vaak maanden-  of jarenlang) wordt opgemerkt.

Na verloop van tijd vullen de afwijkende lymfatische cellen voor het grootste deel het beenmerg. Daardoor wordt het voor de gewone cellen in het beenmerg steeds moeilijker om voldoende normale bloedcellen aan te maken. De voornaamste gevolgen die dat geeft zijn:

  • Bloedarmoede. Dit ontstaat als het aantal rode bloedlichaampjes in de bloedsomloop omlaag gaat. Het gevolg is vermoeidheid, kortademigheid en andere verschijnselen. Je kunt er ook bleek uitzien.
  • Problemen met stolling van het bloed. Dat wordt veroorzaakt, doordat het aantal bloedplaatjes in de bloedsomloop afneemt. Hierdoor krijg je snel blauwe plekken, bloedend tandvlees en andere problemen met bloeden.
  • Ernstige ontstekingen. De afwijkende lymfatische cellen beschermen niet tegen infecties. Als het aantal gewone witte bloedcellen (die meestal de infecties bestrijden) afneemt, dan is het risico op infecties groter.

Afwijkende lymfatische cellen kunnen ook groeien in lymfeklieren en in de milt. Bij CLL zullen klieren op diverse plaatsen in het lichaam dikker zijn. Ook de milt zal groter zijn. Andere algemene verschijnselen zijn: aanhoudende koorts, nachtzweten en gewichtsverlies.

Sommige mensen met CLL hebben een auto-immuun ziekte die ermee verbonden is
Lymfatische cellen maken normaal gesproken antilichamen aan die bacteriën, virussen en andere ‘ziektekiemen’ bestrijden. Bij mensen met een auto-immuun ziekte maakt ook het immuunsysteem antilichamen aan. Die richten zich meestal tegen bepaalde gezonde delen van het lichaam.
Bij 1 op de 8 mensen met CLL worden rode bloedcellen en/of bloedplaatjes vernietigd door antilichamen. Dat kan de bloedarmoede en bloedproblemen die al bij CLL optreden veroorzaken of verergeren.