Chronische vermoeidheids Syndroom behandeling en medicatie

Ook wel genoemd: 
ME/CVS

Wat is de behandeling van ME/CVS?

Er is geen remedie voor ME/CVS, hoewel behandeling wel kan helpen om de symptomen te verlichten. Drie veel gehanteerde behandelingen die lijken te helpen in een aantal gevallen zijn graded activity (opbouw van activiteit), cognitieve gedragstherapie en pacing (leren omgaan met je energie).

Geleidelijke oefening in activiteiten en conditie (graded activity)
Graded activity: een geleidelijke, progressieve verhoging van de aerobe activiteiten zoals wandelen of zwemmen. Het is gebaseerd op de theorie dat een factor die bijdraagt tot het handhaven van de ziekte inactiviteit is, met latere fysieke achteruitgang van de conditie. Een zeer geleidelijke verhoging van het niveau van oefening moet helpen bij dit proces. Enkele studies hebben aangetoond dat mensen met ME/CVS met een gestructureerd programma van geleidelijke opbouw in oefeningen verbetering zagen in vergelijking met degenen die deze behandeling niet kregen. die in staat waren om deel te nemen aan de behandeling. Dus alleen lichte of matige gevallen. Het is niet bekend of deze behandeling nuttig is voor iedereen met ME/CVS, vooral diegene met ernstige of zeer ernstige ME/CVS. Sommige mensen met ME/CVS zeggen dat de oefeningen het erger hebben gemaakt.

Daarom lijkt het erop dat de geleidelijk conditie optrainen een optie is om te overwegen. Maar pas na een goed overleg met je arts, en met afspraken over het tempo waarin het activiteitenniveau in de tijd wordt opgebouwd. Het programma moet op elk individu apart afgestemd zijn. Idealiter zou je moeten worden begeleid door een fysiotherapeut of ergotherapeut die ervaring heeft met de begeleiding van mensen met ME/CVS.

Cognitieve gedragstherapie
Cognitieve therapie is gebaseerd op het idee dat bepaalde manieren van denken 'brandstof' kan zijn voor bepaalde gezondheidsproblemen. Gedragstherapie heeft als doel om gedrag dat ‘schadelijk’ of niet nuttig is te veranderen. Cognitieve gedragsthreapie is een combinatie van cognitie  (‘kennis’) en gedragstherapie. Het gebruik van cognitieve gedragstherapie betekent niet dat de oorzaak van een ziekte psychisch is. Cognitieve gedragstherapie kan bij verschillende lichamelijke en geestelijke gezondheidsproblemen helpen.

Cognitieve gedragstherapie is niet gericht op conditie te verbeteren of genezen, maar helpt bij het verbeteren van de symptomen, omgaan met situaties, en het dagelijks functioneren. Voor mensen met ME/CVS zijn de kerncomponenten van cognitieve gedragstherapie in het algemeen: energie- en activiteitbeheersing, een slaaproutine creëren, doelen stellen, en psychologische ondersteuning. Onderzoeken naar de effecten van cognitieve gedragstherapie voor mensen met ME/CVS lieten een positief effect van de behandeling zien. De onderzoeken toonden aan dat de meeste mensen die een cursus cognitieve gedragstherapie hebben gedaan, zowel vooruitgang boeken in functioneren als in klachten van vermoeidheid.

Cognitieve gedragstherapie kan op eigen initiatief of via verwijzing door een arts of behandelaar verkregen worden. Meestal wordt het goeddeels vergoed door je zorgverzekeraar. Cognitieve gedragstherapie kan zeker het overwegen waard zijn en een aanvulling op een andere behandeling. Maar net als bij de onderzoeken naar de effecten van graded activity hebben de onderzoekers niet diegenen opgenomen die een ernstige vorm van ME/CVS hebben en het is dus niet bekend of deze behandeling zal helpen in die gevallen. Cognitieve gedragstherapie past niet bij iedereen – indien je geen effect merkt is het waarschijnlijk verstandiger om dan weer te stoppen.

Pacing
Pacing is een strategie waarin mensen met ME/CVS worden aangemoedigd om tot een evenwicht tussen rust en activiteit te komen. Dit betreft meestal leven met de omstandigheden binnen de beperkingen veroorzaakt door de ziekte, maar met enkele beperkte vormen van activiteit afgewisseld met periodes van rust. Doel is het voorkomen van de 'vicieuze cirkel' van overactiviteit en rust, en het vaststellen van realistische doelstellingen voor de verhoging van de activiteit wanneer dat nodig is. De theorie is dat als je je energie verstandig gebruikt, je (beperkte) energie geleidelijk kan stijgen.

Wetenschappers zijn verdeeld of pacing een specifieke behandeling is en effectief. Tot nu toe is er weinig wetenschappelijk bewijs waarin aangetoond kan worden hoe effectief de behandeling is.

Algemene ondersteuning
Afhankelijk van de ernst van de ziekte kan andere ondersteuning nodig zijn. Bijvoorbeeld Thuiszorg, verpleegkundige ondersteuning, aanpassingen aan de woning etc.

Met ME/CVS vaak voorkomende aandoeningen behandelen.
Depressie komt heel vaak voor bij mensen met ME/CVS (zoals bij veel andere chronische ziekten). Depressie kan veel symptomen erger maken. Antidepressiva kunnen worden voorgeschreven als depressie zich ontwikkelt en kunnen helpen om sommige symptomen te verlichten (bijvoorbeeld pijn, slecht slapen). Pijnstillers kunnen helpen als spier- of gewrichtspijn lastige symptomen zijn.

Andere behandelingen
Aangezien er slechts een beperkt succes met conventionele behandelingen is het begrijpelijk dat mensen zich wenden tot alternatieve geneeswijzen. Veel mensen met ME/CVS ervaren baat. Er is echter weinig bewijs om te zeggen hoe effectief complementaire (alternatieve) therapieën zijn voor ME/CVS. Je moet altijd goed kijken dat de adviezen die je krijgt éénduidig zijn, dat geen onnodig onderzoek wordt gedaan en als een behandeling geen effect heeft en ook niet wetenschappelijk is aangetoond succes te kunnen hebben dan kun je die behandeling beter staken.