Sarcoïdose behandeling en medicatie

Ook wel genoemd: 
Ziekte van Besnier-Boeck

Wat is de behandeling van sarcoïdose?

Meer dan driekwart van de mensen met sarcoïdose hebben geen behoefte aan een specifieke behandeling omdat de symptomen niet ernstig zijn. Zij moeten dan niet-steroïde anti-inflammatoire medicijnen gebruiken (NSAID’s), zoals Ibuprofen, om algemene symptomen zoals gewrichtspijn te
verlichten.
Als behandeling nodig is voor sarcoïdose, is het doel van de behandeling het verminderen van de ontsteking en daarmee de symptomen die dit veroorzaakt.

Corticosteroïden (tabletten)
De belangrijkste behandeling van sarcoïdose is meestal met corticosteroïden die oraal worden genomen. Corticosteroïden dragen bij aan het verminderen van de ontsteking. Prednisolon wordt meestal gebruikt en moet dagelijks worden genomen. Behandeling kan nodig zijn voor maximaal zes maanden. Echter soms zijn langere kuren nodig. Corticosteroïden worden sowieso ingezet als je zenuwstelsel, hart of ogen zijn aantast, of als je een hoog calciumgehalte in je bloed hebt of zware ademhalings- en longproblemen. Soms zijn corticosteroïden niet effectief of veroorzaken ze bijwerkingen. Bijwerkingen kunnen bestaan uit:

  • Een verhoogd risico op infectie.
  • Verdunning van de huid.
  • Dunner worden van de botten (osteoporose).
  • Slaapproblemen en stemmingswisselingen.
  • Gemakkelijk ontstaan van blauwe plekken.
  • Gewichtstoename.
  • Hoge bloeddruk.
  • Een verhoogd risico op het ontwikkelen van diabetes.

Corticosteroïden in de vorm van druppels of zalf
Deze worden soms gebruikt bij sarcoïdose als de ogen zijn aangetast.

Andere behandeling met medicijnen
Als corticosteroïden bijwerkingen veroorzaken of niet helpen, zijn er enkele andere medicijnen die kunnen worden gebruikt als alternatief. Deze staan bekend als cytotoxische of immunosuppressieve geneesmiddelen. Zij omvatten medicijnen als methotrexaat, azathioprine en ciclosporine. Infliximab, thalidomide en tetracyclinen worden ook gebruikt bij de behandeling van sarcoïdose evenals chloroquine (eigenlijk een anti-malariamiddel).

Deze geneesmiddelen worden ingezet als corticosteroïden niet (voldoende) werken of ter aanvulling als de dosis corticosteroïden moet worden verlaagd. Elk van deze medicijnen heeft ook weer diverse bijwerkingen. Sommige bijwerkingen kunnen ernstig zijn en ook schade berokkenen aan en de bloedproducerende cellen. Deze bijwerkingen zijn zeldzaam, maar het is gebruikelijk om regelmatig onderzoek te doen - meestal bloedonderzoek – tijdens gebruik van deze middelen. Vraag informatie aan je specialist over de mogelijke bijwerkingen en te verwachten effecten als je deze medicatie gaat gebruiken.

Chirurgie(operatie) en niet-medicamenteuze behandeling
Zeer zelden kan sarcoïdose ernstige littekens op de longen veroorzaken. Er kan dan als optie een longtransplantatie worden voorgesteld. Ook kan (zelden) een harttransplantatie nodig zijn bij ernstige aantasting van de hartspier door sarcoïdose. Soms is een pacemaker voor het hart nodig als het ritme-geleidingssysteem van het hart door sarcoïdose beschadigd is.

Moet ik regelmatig door de specialist gezien worden?
Als je sarcoïdose hebt, moet je meestal regelmatig naar een specialist in een polikliniek. De soort specialist die je moet bezoeken hangt weer af van waar de sarcoïdose zich in je lichaam voordoet. Meestal kom je bij de longarts, maar vaak ook bij de oogarts. Het is dus mogelijk dat je meerdere specialisten voor je sarcoïdose moet bezoeken.

Bij elke afspraak checkt je arts hoe het met je klachten is en er wordt regelmatig een longfoto gemaakt of er wordt longfunctieonderzoek gedaan. Ook kan oogonderzoek worden afgesproken. Soms worden ook andere onderzoeken voorgesteld (zie boven), afhankelijk van de klachten die je hebt en de plaats waar de sarcoïdose zich voordoet.

Wat is de prognose bij sarcoïdose?

Tot tweederde van mensen met sarcoïdose heeft geen behoefte aan een specifieke behandeling en bij hen verbetert de sarcoïdose spontaan in de volgende twee tot vijf jaar. Bij ongeveer eenderde van de mensen wordt de sarcoïdose chronisch of langdurig en heeft het behandeling nodig. Een minderheid van de mensen raakt ernstig ziek door sarcoïdose of kan eraan overlijden. Dit is dan meestal als de long ernstig aangedaan zijn zodat luchtwegfalen ontstaat.

De vooruitzichten zijn slechter als sarcoïdose invloed heeft op gebieden van het lichaam buiten de longen, vooral als het gaat om het hart of de zenuwen. Mensen die sarcoïdose snel ontwikkelen, in enkele weken tijd, hebben meestal een betere prognose.