Scheenbeenklachten

Wat is scheenbeenirritatie?

Het is een term voor door sport veroorzaakte pijn in het been, meer bepaald in het scheenbeen. Scheenbeenirritatie is meer een symptoom dan een specifieke diagnose, omdat het waarschijnlijk wordt veroorzaakt door een aantal verschillende problemen. Scheenbeenirritatie is een van de meest voorkomende problemen van het been bij sporters.

Bij kenmerkende scheenbeenirritatie wordt er meer pijn gevoeld over het mediale (binnenste) deel van je schenen. Pijn gevoeld over het laterale (buitenste) deel je schenen zal meestal geen scheenbeenirritatie zijn, maar kan te wijten zijn aan een compartimentsyndroom in je been. Scheenbeenirritatie wordt soms shinsplints genoemd (hoewel die term ‘verouderd’ is, maar in Engelstalige literatuur nog wel wordt gebruikt) of tibiaal stress syndroom.

Wat zijn de oorzaken van scheenbeenirritatie?

Deskundigen zijn het niet allemaal eens over de oorzaak van scheenbeenirritatie en de precieze oorzaak is niet bekend. Aangenomen wordt dat het wordt veroorzaakt door overbelasting of overactiviteit en het komt veel voor bij hardlopers. Er zijn bepaalde zaken die tot scheenbeenirritatie zouden kunnen leiden. Deze omvatten:

  • Een plotselinge stijging in de trainingsfrequentie of -intensiteit.
  • Een gebrek aan calcium.
  • Lopen op harde ondergrond.
  • Het rennen op een helling.
  • Vroegere beenverwondingen.
  • Slecht passende of inadequate loopschoenen die geen ondersteuning bieden voor de voet en enkel.
  • Diverse problemen met de spieren in het onderbeen en de voetpositie, waaronder overpronatie van de voet.(De voet (en enkel) rolt normaal iets naar binnen af als we bewegen. Overpronatie is als de voet meer naar binnen afrolt dan normaal).

Sommige deskundigen wijzen erop dat scheenbeenirritatie wordt veroorzaakt door kleine scheurtjes in de membraanstructuur tussen de twee botten van het onderbeen (de tibia en fibula). Deze structuur is het interossale membraan. Anderen suggereren dat het ook veroorzaakt kan worden door ontsteking van pezen (tendinitis), spierverstuikingen of ontsteking van het botvlies rond de tibia en fibula (periostitis). Hele kleine fracturen (microfracturen) in het oppervlak van de tibia worden ook wel als oorzaak gezien.

Wat zijn de symptomen van scheenbeenirritatie?

Het belangrijkste symptoom is pijn in het scheenbeengebied. De pijn zit meestal vanaf het midden van het scheenbeen naar onderen en in het mediale (binnen-) deel. Pijn ontstaat na het sporten. Maar kan na verloop van tijd ook al tijdens het opwarmen ontstaan. Als het ernstiger wordt kan het ook pijn doen bij traplopen.

Welke andere oorzaken kunnen er voor deze pijn zijn?
Stressfracturen van de tibia kunnen ook leiden tot scheenbeenpijn. Een stressfractuur is een soort onvolledige breuk in een bot. Stressfracturen komen vaak voor als gevolg van overbelasting en staan bekend als' overbelastingsletsels'.

Heb ik onderzoek nodig bij scheenbeenirritatie?

Over het algemeen is er geen onderzoek nodig bij een scheenbeenirritatie. De belangrijkste reden dat soms toch een röntgenfoto wordt geadviseerd is om een stressfractuur in één van de botten uit te sluiten. Maar je ziet ook weer niet alle stressfracturen op een röntgenfoto.

Soms wordt een botscan geadviseerd van het onderbeen. Dit kan helpen bij het onderscheid maken tussen scheenbeenirritatie of een stressfractuur. Bij een botscan wordt een injectie met een zeer kleine hoeveelheid radioactief materiaal gegeven, meestal in een bloedvat je arm. Met en gammacamera wordt de uitgezonden straling door het geïnjecteerde materiaal opgespoord. Hierbij kan een stressfractuur zichtbaar worden of veranderingen die passen bij scheenbeenirritatie. Ook op een MRI-scan kunnen de verschillen tussen deze aandoeningen gezien worden.

Wat is de behandeling van scheenbeenirritaie?

Rust
Dit is de belangrijkste behandeling bij scheenbeenirritatie. Dit betekent het vermijden van elke activiteit, zoals hardlopen, wat kan leiden tot de scheenbeenirritatie.

IJzen
IJs op je scheenbeen leggen en je been hoogleggen kan de pijn bij scheenbeenirritatie verlichten. Gebruik een ‘coldpack’, een paar keer per dag, gewikkeld in een hand- of theedoek en leg deze op de pijnlijke plek. de bloedstroom naar het beschadigde ligament afremt. Dit kan pijn en ontsteking 
verminderen. Volg de adviezen van je arts of fysiotherapeut. Soms wordt geadviseerd om de eerste 48 uur elke 2 uur 10 minuten te ijzen.

Hoogleggen
Hoogleggen van het been beoogt het beperken en verminderen van de eventuele zwelling. Leg de voet minimaal op heupniveau als je zit. Wanneer je in bed ligt, leg je voet dan op een kussen.

Pijnstillers
Pijnstillers zoals Paracetamol zijn nuttig om de pijn te verlichten. Het is het beste om deze in het begin regelmatig te slikken. Ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID’s) zijn een alternatief. Er zijn veel soorten en merken. Ze verlichten de pijn en kunnen ook de ontsteking en zwelling beperken. Bijwerkingen treden soms op bij NSAID’s. Maagpijn en maagbloeding zijn de meest ernstige. Sommige mensen bijvoorbeeld met astma, hoge bloeddruk, nierfalen, hartfalen kunnen beter geen NSAID’s gebruiken.

Wat is de prognose bij scheenbeenirritatie?

Met rust en behandeling kun je volledig herstellen van scheenbeenirritatie. Echter het kan terugkeren als je niet kijkt naar de onderliggende oorzaak van de scheenbeenirritatie. Ben je hersteld dan is het zinvol om een specialist te bezoeken zoals een sportfysiotherapeut of een bewegingsdeskundige of podoloog. Zij kunnen je helpen met je oefenprogramma en zijn ook in staat om je benen, voeten en schoenen te beoordelen. Zo kunnen een aantal zaken  je scheenbeenirritatie kunnen hebben veroorzaakt opgespoord worden zoals overpronatie van je voet of slecht passende schoenen. Zij kunnen een zooltje in je schoen aanraden.

Kan scheenbeenirritatie worden voorkomen?

Er is onderzoek gedaan om te kijken naar methoden om scheenbeenirritatie te voorkómen. Geen enkele preventiemethode bleek effectief en verder onderzoek is nodig. Wat mogelijk wel van invloed is , is het gebruik van schokabsorberende inlegzooltjes in je schoenen als je sport. Ook kunnen speciale binnenzolen om overpronatie van je voet (als je dit hebt) tegen te gaan, nuttig zijn. Je moet ook regelmatig je loopschoenen vervangen. Individueel afgestemde loopprogramma's die rustdagen inlassen kunnen ook helpen.