Zweer aan de twaalfvingerige darm behandeling en medicatie

Ook wel genoemd: 
Ulcus duodeni

Wat is de behandeling van een zweer aan de twaalfvingerige darm?

Zuurremmers
Een kuur van 4-8 weken met een medicijn dat de hoeveelheid maagzuur drastisch vermindert wordt meestal aangeraden. Het meest gebruikte medicijn hiervoor is een zgn. proton pomp inhibitor (PPI). Dit zijn medicijnen die inwerken op de cellen in de maagwand en zo de productie van maagzuur verlagen. Voorbeelden zijn: esomeprazol, lansoprazol, omeprazol, pantoprazol en rabeprazol, en er bestaan verschillende merknamen. Soms wordt een ander medicijn uit een categorie genaamd H2-blokkers gebruikt. H2-blokkers hebben een andere werking op de cellen in de maagwand, maar verminderen ook de aanmaak van maagzuur. Voorbeelden zijn: cimetidine, famotidine, nizatidine en ranitidine, en er bestaan ook hier verschillende merknamen. Zodra de aanmaak van maagzuur vermindert, geneest de zweer in de meeste gevallen. Dit is echter niet altijd het eind van het verhaal ...

Als je zweer wordt veroorzaakt door H. pylori
Bijna alle zweren aan de twaalfvingerige darm worden door deze bacterie veroorzaakt.  Een groot deel van de behandeling is er daarom op gericht om deze infectie aan te pakken. Als de infectie niet wordt aangepakt dan kan de zweer opnieuw de kop opsteken zodra je stop met de zuurremmende medicatie. Er zijn twee antibiotica nodig. Bovendien moet je een maagzuurremmer nemen om het maagzuurgehalte terug te dringen, om de antibiotica in staat te stellen hun werk te doen. Deze combinatietherapie (ook wel een ‘triple’ therapie genoemd) moet een week lang worden gebruikt.

Na toepassing van deze therapie verdwijnt de bacterie in 9 van de 10 gevallen. Als de bacterie is verdwenen dan is de kans op herhaling een stuk minder. Bij een klein aantal mensen zal de bacterie in de toekomst opnieuw een zweer veroorzaken.

Het is aan te raden om je na behandeling nogmaals op aanwezigheid van de bacterie te laten controleren. Dat moet dan tenminste vier weken na afloop van de combinatietherapie zijn. In de meeste gevallen zal de bacterie verdwenen zijn. Als dat niet het geval is, kan het aan te raden zijn om de combinatietherapie te herhalen met andere antibiotica. Sommige artsen zijn van mening dat zo’n tweede behandeling niet nodig is als de symptomen zijn verdwenen. Dit betekent namelijk in de regel dat de zweer en de oorzaak ervan zijn verdwenen. Andere artsen stellen daar tegenover dat het wel nodig is om zeker te zijn. Je eigen arts kan je advies geven over wat voor jou het beste is. (NB: als je een maagzweer hebt gehad, dan is het altijd raadzaam om je een tweede keer te laten onderzoeken op de aanwezigheid van de bacterie.)

Als de zweer is veroorzaakt door een onstekingsremmer
Als het mogelijk is moet je stoppen met het gebruik van het medicijn. De zweer kan daarna genezen. In de meeste gevallen worden er tevens een aantal weken maagzuurremmers (zie hierboven) voorgeschreven. Die zorgen ervoor dat er minder maagzuur wordt aangemaakt, waardoor de zweer kan genezen.

Vaak zijn de onstekingsremmers echter nodig om de symptomen van artritis of andere pijnlijke aandoeningen te bestrijden of, in het geval van aspirine, om bloedstolling te voorkomen. In dit soort situaties moet je voor de rest van je leven maagzuuronderdrukkers gebruiken. Die verminderen de aanmaak van maagzuur en daarmee de kans op herhaling van een zweer.

Operatief ingrijpen
In het verleden was er in de regel een operatie nodig om een zweer aan de twaalfvingerige darm te behandelen. Dit was voordat duidelijk werd dat de H. pylori bacterie de boosdoener is, en ook voor dat moderne maagzuuronderdrukkers beschikbaar waren. Vandaag de dag is een operatie alleen nog maar nodig bij complicaties, zoals ernstige bloedingen of een perforatie.