Verdikte hartspier

Ook wel genoemd: 
Hypertrofische cardiomyopathie

Wat gebeurt er bij een verdikte hartspier?

Bij een verdikte hartspier verdikt de hartspier zich in gedeelten van het hart. De cellen van de hartspier raken onordelijk en ontregeld, in tegenstelling tot een normaal hart, waar de spiercellen regelmatig en ordelijk zijn. Voor meer informatie over de werking van het hart, lees Hoe werkt het hart?.

De spier rondom de linkerkamer is meestal het getroffen gebied. Soms is de spier rondom de rechterkamer ook aangetast. De dikte kan plaatselijk verschillen. Het septum (de wand tussen de rechter- en de linkerkamer) bijvoorbeeld, is vaak de plaats waar de verdikking het ergste is. Bij ongeveer één op de vier mensen is de verdikking gelijkmatig verdeeld over de wanden van de linkerkamer.

De verdikte hartspier trekt zich gewoonlijk goed samen om het bloed uit het hart te pompen. Er kunnen zich echter problemen voordoen, waaronder:

  • De betreffende hartspier (meestal rond de linkerkamer) kan 'stijf' worden. Dit kan betekenen dat de linkerkamer zich niet zo goed als anders kan vullen, zodat er minder bloed dan normaal uit het hart gepompt wordt bij elke hartslag.
  • De verdikking is het meest merkbaar in het bovenste deel van het septum naast de aortaklep. Dit kan de stroming van het bloed van de linkerkamer naar de aorta gedeeltelijk belemmeren.  Het resultaat is dan ook dat er minder bloed uit het hart gepompt kan worden. De gedeeltelijke obstructie kan ook een onstabiele bloedstroom in dit gedeelte van het hart veroorzaken. 
  • De verdikte hartspier kan de functie van de hartkleppen aantasten. In het bijzonder kan de mitraalklep gaan 'lekken', als deze niet goed sluit.

Bij sommige mensen tast de abnormale hartspier het elektrische geleidingssysteem van het hart aan. Hierdoor kan zich een abnormale hartslag en/of -ritme ontwikkelen (hartritmestoornis). 

Ook kan de hartspier zich verdikken als resultaat van een hoge bloeddruk.